به آئین

تمام عمر مراقبی

 تا گامهایت به  کج نرود

دست هایت ناروا بر ندارد

زبانت را به کام می گیری تا هرز نگوید

گوش هایت را

که مبادا بیهوده بشنود

و در آخر چشمهایت را می بندی تا به عصیان باز نگردد

دیگر نمی توانی بازش کنی

چون مرده ای ...

شرمنده ام که زیبایی های دنیا هم  آمیخته با همان هایی بود که خود را محروم کردی !!!!!!!!!!!

پ.ن: حالا زیاد نگران نباش دنیای باقی هست !البته اگر  از آن هم محروم نشوی !!!!