سفر...
من میروم و شاید آنکه برمیگردد این من نباشد تو ببخش...
+ نوشته شده در دوشنبه بیستم تیر ۱۳۹۰ ساعت 22:51 توسط به آئین
|
به آئین
شیده
اینجا میدان بازی کودکانه ی واژه هاست ...هنگام بازی کودکان نه قضاوت کنید نه دخالت !عاقلانه نگاه کنید بزرگترین درس ها دربازی کوچکترین هاست ...
پائیز را فصل برگهای زرد خزان زده می دانیم
بی انکه باور کنیم کسی در این فصل جوانه زده ...
شبانه حرف میشوم
به گوش شهر خستگی
غریب می روم ولی
به سمت دستهای روز...
نوشتههای پیشین
- آبان ۱۳۹۲
- تیر ۱۳۹۲
- دی ۱۳۹۱
- آذر ۱۳۹۱
- آبان ۱۳۹۱
- بهمن ۱۳۹۰
- دی ۱۳۹۰
- آذر ۱۳۹۰
- آبان ۱۳۹۰
- مهر ۱۳۹۰
- شهریور ۱۳۹۰
- مرداد ۱۳۹۰
- تیر ۱۳۹۰
- خرداد ۱۳۹۰
- اردیبهشت ۱۳۹۰
- فروردین ۱۳۹۰
- اسفند ۱۳۸۹
- بهمن ۱۳۸۹
- دی ۱۳۸۹
- آذر ۱۳۸۹
- آبان ۱۳۸۹
- مهر ۱۳۸۹
- شهریور ۱۳۸۹
- مرداد ۱۳۸۹
- تیر ۱۳۸۹
- خرداد ۱۳۸۹
- اردیبهشت ۱۳۸۹
- فروردین ۱۳۸۹
- اسفند ۱۳۸۸
- بهمن ۱۳۸۸
- دی ۱۳۸۸
- آذر ۱۳۸۸
- آبان ۱۳۸۸
- مهر ۱۳۸۸
- شهریور ۱۳۸۸
- مرداد ۱۳۸۸
- آرشيو
پیوندها
- خلوتکده
- رهگذار عمر
- راز گندم
- نارنجی خانوم
- آئین مهر
- دختر آفتاب
- ستاره جونم
- پویا
- ستاره چین
- سر درد و دل درد
- عطر قهوه
- بانو
- پل
- ساسوشا
- فست فود خاطرات
- از هر طرف نرفته به بن بست می رسیم
- روزمرگی
- سایه من
- خنده های صورتی
- عمو لی
- باغ همسفران
- محمد
- گلخانه کوچک من
- من و صداقت شب
- چکاوک
- شهریار ابدی
- بداهه
- پیشنهاد بی شرمانه
- استاد یزدانی
- لنگه به لنگه
- ذهن آشفته
- کلاغ
- تیگلاط
- منو لوگ
- گردشگری
- تشکل اینترنتی سازمان مهندسی و عمران