به آئین

کوه رفتن را دوست دارم

وقتی از پائین با اشتیاق رسیدن به اوج به بالا نگاه می کنم را دوست دارم

وقتی در میانه ی راه با تنی خسته نیم نگاهی به قله می کنم و دوباره ولع رسیدن به اوج  در من جان میگیرد را دوست دارم

وقتی به انتهای راه می رسم و تنم پر می شود از هیجان را دوست دارم

و این زندگی چقدر شبیه به کوهنوردی است

پ.ن: روی یکی از تابلوهای مسیر کلک چال نوشته از تنها آمدن به کوه بپرهیزید !