و اما ...

ای کسانی که بی چینه بر  آرامش همیشگی تان تکیه زده اید

ای کسانی که گرمای خانه هاتان را در آغوش کشیده اید 

 و ای کسانی که غم هاتان حسرت ریگ و رکاب  است

دختری برای نان تنش را می فروشد

بوسه بر مرگ ثانیه هایش میزند

و با تباهی هم آغوش تر می شود

...